کد خبر: ۱۶۳۸۶
تاریخ انتشار: ۰۳ آبان ۱۴۰۰ - ۰۷:۴۶
ولادت رسول خدا (ص) و امام صادق (ع) مبارک باد.
چند دسته به پیامبر خدا(ص)نزدیک اند. یک دسته کسانى هستند که مهر و محبت پیامبر در دلشان زیاد است. در روایات فراوانى آمده است که هر کس محبتش بیشتر است، به پیامبر و اهل بیت علیهم السلام نزدیک تر است. محبت وسیله حشر و نشر است.

عوامل قرب به پیامبرگرامی خدا (ص) / خلاصه ای از سخنرانی حجت الاسلام والمسلمین فرحزاد

1-محبت به پیامبر(ص)
چند دسته به پیامبر خدا(ص)نزدیک اند. یک دسته کسانى هستند که مهر و محبت پیامبر در دلشان زیاد است. در روایات فراوانى آمده است که هر کس محبتش بیشتر است، به پیامبر و اهل بیت علیهم السلام نزدیک تر است. محبت وسیله حشر و نشر است. «مَنْ اَحَبَّ قَوْماً حُشِرَ مَعَهُمْ»؛(1)کسى که گروهى را دوست داشته باشد، با آنان محشور مى شود.
ربیعة بن کعب هفت سال خدمتگزار پیامبر(ص)بود. یک روز پیامبر خدا از او پرسید: هفت سال به من خدمت کردى، در برابر آن از من چه مى خواهى؟ گفت: اجازه بدهید درباره آن فکر کنم. فرداى آن روز به محضر پیامبر خدا(ص)رسید. پیامبر فرمودند: حاجت تو چیست؟ گفت: از خدا بخواهید که در بهشت در جوار شما باشم. حضرت فرمودند: این مطلب را چه کسى به تو آموخت؟ گفت: یا رسول اللّه، کسى به من نیاموخت، لکن فکر کردم که اگر از شما مال درخواست کنم، تمام مى شود. اگر عمر طولانى یا فرزند طلب کنم، سرانجامِ همه مرگ است. پیامبر لحظه اى سر به زیر افکندند و آن گاه فرمودند: «اَفْعَلُ ذلِکَ فَاَعِنّى بِکَثْرَةِ السُّجُودِ»؛(2) این چنین مى کنم، تو هم با بسیار سجده کردن مرا یارى کن.

2- حسن خُلق
از دیگر چیزهایى که موجب قرب به پیامبر خدا(ص)مى شود، حُسن خلق است.پیامبرخدا(ص) فرمودند :«اَقْرَبُکُمْ مِنّى مَجْلِساً یَوْمَ الْقِیامَةِ اَحْسَنُکُمْ اَخلاقاً»؛(3) کسى که اخلاقش نیکوتر است، در روز قیامت در همنشینى به من نزدیک تر است. یعنى هر کس خوش اخلاق تر، مهربان تر، خیرخواه تر و با گذشت تر است، در قیامت به من نزدیک تر است.
پیامبر خدا(ص)فرمودند :«اَوْلَى النّاسِ بى یَوْمَ الْقِیامَةِ اَکْثَرُهُمْ عَلَىَّ صَلاةً فى دارِ الدُّنْیا»؛(4)
سزاوارترین مردم به من در روز قیامت کسى است که در دنیا بیشتر از هر کس بر من صلوات بفرستد.کسى که یاد پیامبر خدا(ص)مى کند و بر او درود و سلام مى فرستد، خاطرخواه اوست، اگر هم نباشد ـ ان شاءالله ـ مى شود.

3-پیش دستى در سلام
از دیگر امورى که موجب قرب به پیامبر خدا مى شود، پیشى گرفتن در سلام است. پیامبر(ص): «اَوْلَى النّاسِ بِاللّهِ وَ بِرَسُولِهِ مَنْ بَدَأَ بِالسَّلامِ»؛(5) نزدیک ترین مردم به خدا و پیامبرش کسى است که در سلام کردن پیش دستى کند.
ابتدا به سلام، یعنى اظهار محبت. یعنى این که دوستت دارم. تکبر بدترین خطرهاست. چیزى که انسان را از تکبر دور مى کند، همین سلام کردن است.«مِنَ التَّواضُعِ اَنْ تُسَلِّمَ عَلى مَنْ لَقیتَ»؛(6) از مصادیق تواضع این است که هر کس را دیدى به او سلام کنى.

آثار و برکات سلام
همین پیش دستى در سلام یکى از سیره هاى مهم پیامبر خدا(ص)بوده است. خود پیامبر بر این سیره پافشارى داشتند. در روایتى آمده است :«اِنَّهُ کانَ یُسَلِّمُ عَلَى الصَّغیرِ وَالْکبیرِ»؛(7) پیامبر خدا(ص)همواره به کوچک و بزرگ سلام مى کرد.

سلام به کودکان
همچنین مى فرمودند: «خَمْسٌ لا أَدَعُهُنَّ حَتَّى الْمَماتِ: ... وَالتَّسْلیمُ عَلَى الصِّبیانِ لِتَکُونَ سُنَّةً مِنْ بَعْدى»؛(8) پنج چیز است که تا آخر عمر ترک نمى کنم: ... یکى هم سلام کردن بر کودکان تا این که بعد از من سنت شود.
برخى خجالت مى کشند به بچه ها سلام کنند. مى گویند: ما بزرگتریم، چگونه به بچه ها سلام کنیم! پیامبر بر این کار پافشارى داشتند. مى خواستند بعد از خودشان جا بیفتد. بیایید به بچه ها سلام کنیم. سلام نام خداست. به نیت خدا و به نیت این که سیره پیامبر جدا بیفتد، سلام کنید. وقتى وارد خانه مى شوید، به خانم و فرزندانتان سلام کنید. اگر هم کسى در خانه نیست، بگویید: «اَلسَّلامُ عَلَیْنا مِنْ عِنْدِ رَبِّنا». چون در قرآن آمده است: «فَاِذا دَخَلْتُمْ بُیُوتاً فَسَلِّمُوا عَلى اَنْفُسِکُم تَحِیَّةً مِنْ عِنْدِاللّهِ مُبارَکَةً طَیِّبَةً»؛(9) و هنگامى که داخل خانه اى شدید، بر خویشتن سلام کنید، سلام و تحیتى از سوى خدا، سلامى پر برکت و پاکیزه!

4- خصلت هاى دوست داشتنى
پیامبر خدا بچه ها را خیلى دوست مى داشت. بچه ها بوى خدا مى دهند. پیامبر خدا صلى الله علیه و آله فرمودند: «اُحِبُّ الاَطْفالَ لِخَمْسٍ : اَلاَوَّلُ، اِنَّهُمْ هُمُ البَکّاؤُونَ، وَالثّانى، یَتَمَرَّغُونَ فِى التُّرابِ، وَالثّالِثُ، یَخْتَصِمُونَ مِنْ غَیْرِ حِقْدٍ، وَالرّابِعُ، لایَدَّخِرُونَ لِغَدٍ شَیْئاً، وَالْخامِسُ، یُعَمِّرُونَ ثُمَّ یُخَرِّبُونَ»؛(10)
کودکان را به خاطر پنج خصلت دوست مى دارم:
اول آن که بسیار مى گریند؛
دوم آن که با خاک بازى مى کنند؛
سوم آن که بدون کینه دشمنى مى کنند؛
چهارم آن که چیزى را براى فردا ذخیره نمى کنند؛
پنجم آن که مى سازند و آن گاه خراب مى کنند.

ادب الهى
پیامبر خدا(ص)هیچ تعینى نداشت. هر گاه کسى در جلسه اى وارد مى شد که پیامبر هم در آن جلسه حضور داشتند، نمى دانست کدام یک از افراد پیامبر است؛ یعنى هیچ برترى براى خودش در نظر نداشت. مى فرمود: من دوست ندارم طورى رفتار کنم که با دیگران فرقى داشته باشم، یا برترى در نظر مردم ایجاد شود.
آن حضرت مؤدب به آداب الهى بودند. مثل سلاطین برخورد نمى کردند، بلکه تواضع و ادب بسیار عجیبى داشتند. حتى در وقتى که با اصحاب مى نشستند، حلقه وار مى نشستند تا تفاضل و برترى در میان نباشد. انس بن مالک مى گوید: «کُنّا اِذا اَتَیْنا النَّبى صلى الله علیه و آله جَلَسْنا حَلْقَةً»؛(11) هر گاه در محضر پیامبر (ص) بودیم، دایره وار مى نشستیم.

وقتى با اصحاب مى نشست، آن قدر یگانه مى شد که گویا یکى از آنان است. کسى که وارد مى شد، اگر پیامبر را نمى شناخت و ندیده بود، نمى توانست تشخیص بدهد که کدام یک از این افراد پیامبر خداست.(12) از بس خاکى و با خلق قاتى بود و خودش را تنزل مى داد. این معجزه است.

یکى از سیره هاى پیامبر (ص) این بود که روى زمین مى نشست و با برده ها غذا مى خورد.(13) فرمود: بچه ها را دوست دارم، به خاطر این که روى زمین مى نشینند و با خاک مأنوس اند.

منابع:
1. بحارالأنوار، ج 65 ، ص 130 .
2.همان، ج 66 ، ص 407.
3.همان، ج 101، ص 310.
4.همان، ج 91، ص 63.
5. همان، ج 73، ص 12، ح 50 .
6. همان، ص 11، ح 46 .
7. سنن النبى، ص 96.
8. بحارالأنوار، ج 73، ص 10، ح 38.
9. سوره نور، آیه 61 .
10. مواعظ العددیة، ص 340.
11. بحارالأنوار، ج 16، ، ص 236.
12. المحجة البیضاء، ج 4، ص 643 .
13 . بحارالانوار، ج 73، ص 10، ح 38.
نام:
ایمیل:
* نظر:
پربحث ترین